Cindy Bijl-De Ridder
Dierverzoring Texel
Met een hond op schoot een interview afnemen. ‘Je vindt het toch niet erg?’, lacht Cindy Bijl-De Ridder. Beagle Lodi nestelt zich nog eens extra lekker. Achter haar drie ‘huiskamers’ waarin de opvanghonden gezellig bij elkaar zitten. ‘Sommige vinden het zo leuk hier, dat ze echt naar binnen rennen.’
Ze is er min of meer in gerold. ‘Ik wilde dierenarts worden, maar ja, op school gooide ik er met de pet naar. Dus bedacht ik dat ik via dierverzorging en paraveterinair een stap in die richting kon maken. Daar ben ik blijven hangen.’ Cindy maakte haar opleiding af. Ze had stagegelopen bij Eureka, later Texel Zoo, en ging daar aanvankelijk aan de slag. ‘Tom en ik konden een boerderijtje huren. De liefde voor honden zit diep, dus besloot ik me aan te bieden als hondenoppas. Dat liep uit de hand. Vier werden er al snel zes en er kwamen meer aanvragen. Het begon op werk te lijken. Dus dat heb ik er toen maar van gemaakt.’
Bij de kachel
Na twee jaar volgde de verhuizing naar Ongeren, waar ze nu zit. Een gedeelde woning met haar ouders, waar ze de invulling aan het dierenpension kon geven die zij voor ogen had. Hier geen aparte hokken en kennels, maar een huiskamersetting. ‘Vroeger hadden mensen een erfhond die ’s nachts in een kennel zat. Tegenwoordig zitten hondjes warm bij de kachel in een woonkamer. Ze zijn dat gewend, dus hebben wij ook drie kamers ingericht met stoelen en banken. Ik heb wel een paar benches, voor als het nodig is. Ik krijg best veel jonge honden, die moeten af en toe echt even pauze hebben. Maar we proberen ze zo veel mogelijk bij elkaar te zetten.’ Een ander verschil is de persoonlijke aandacht. Cindy is veel bij de honden, speelt met ze of vergezelt ze op het speelterrein buiten. ‘De meeste honden hollen naar binnen, zo leuk vinden ze het. Ik heb er zelfs die speciaal daarvoor worden gebracht. Die baasjes hebben geen oppas nodig, maar brengen de hond omdat die zo graag wil spelen.’ Cindy kan maximaal twintig honden hebben. Er is vraag naar meer, maar op deze plek is uitbreiding niet mogelijk. ‘Ik zou dat op zich wel willen. En dan moet er iemand bij.’
Ook katten
Cindy heeft veel vaste klanten. Voor dagopvang, als baasjes moeten werken, of voor vakanties. En lang niet alleen Texelaars. ‘Er zijn mensen van de overkant die hierheen komen om hun hond te brengen voor ze naar Schiphol gaan.’ Sinds drie jaar heeft ze ook een aparte binnen- en buitenruimte voor katten. Ook bij elkaar en daarom maximaal vier. Gaat dat altijd goed samen? ‘Tot nu toe wel, ja. Voor nieuwe honden begin ik met een zeer uitgebreide vragenlijst en stel ik een proefdag verplicht, zodat ik een paar uur kan kijken of de hond in een van mijn groepen past. Ik ben altijd heel eerlijk tegen mensen als het niet gaat. Sommige honden vinden het gewoon te eng met soortgenoten. Of ze vallen uit. Zogenoemde high risk-honden, zoals pitbulls of staffordshire, zijn helaas niet welkom. Te veel risico op ernstige incidenten.’
Nooit dwang
Naast de opvang is Cindy trimster. Ook daarvoor in de animo groot. ‘Ik kan het eigenlijk niet aan, zoveel vraag is er. Ik heb gezocht naar iemand voor erbij. Niet te vinden. Ik snap dat wel, want de meeste honden vinden het niet zo leuk. Veel baasjes willen ze graag in een leuk modelletje geknipt hebben, maar als dat dier het heel vervelend vindt, doe ik wat voor de hond haalbaar is. Natuurlijk probeer ik ze om te kopen met wat lekkers en maak ik het voor het dier zo makkelijk mogelijk. Maar als ze het niet willen, is het niet het leukste werk. Dwang? Daar doe ik niet aan. Ik ben ook kynologisch instructeur en gedragstherapeut, dus ik kan heel goed zien wat een hond ergens van vindt. Iets doen wat ze vreselijk vinden gaat mij aan mijn hart.’
Speurhond
Gedragsadvies geeft Cindy momenteel vooral in de vorm van privéles. ‘Ik zou wel een eigen trainingsveld willen, zodat ik meer lessen kan geven.’ Daarnaast is ze de spil van het Texelse hondenzoekteam. ‘We hebben een club van vrijwilligers die op pad gaat als er een hond wordt vermist. Dat is eigenlijk ook waarom ik nu mijn Beagle Lodi heb. Mijn labrador Bart is dertien en wordt wat oud voor speurwerk. Beagles hebben een geweldige neus. Lodi heeft al een aantal vermiste honden opgespoord. Erg dankbaar werk is dat.’
